المرزباني الخراساني
34
مناجات الهيات حضرت أمير ( ع ) وما نزل من القرآن في علي ( ع )
كرده است خاك را عاجزى حيلهاش . پس گفتهاى كه : اى فرشتگان من ! اين تنهايى است كه دور شده است از أو خويشاوندان أو ويكى است كه جفا كرده است أو را همهء أهل أو ، فرود آمده است به بر من در اين زودى ، وگشته است در لحد خود غريبى وأو بود براي من در دار دنيا دعاگويى ، ورحمت مرا براي أو در اين روز اميدوارى كه نيكو باشد نزديك آن مهمانى من وتو باشى مشفقتر بر من از أهل من وخويشان من . بار خدايا ! اگر پر شد گناهان من آن چيزى را كه در ميان آسمان تا زمين است ودريده است زير زمين را وبرسيده است به پائينترهاى خاك ، وانگرداند مرا نااميدى از چشم داشتن مغفرت تو وبازنگرداند مرا نااميدى از انتظار خشنودى تو . اى بار خداى من ! دعا كردن تو به دعايى است كه آموزانيدهاى مرا به آن ؛ پس محروم مكن مرا از جزاى خود آن كه وعده كردهاى مرا به آن ؛ پس از جملهء نعمت تو آن است كه راه راست نمودى مرا به نيكويى دعاى خود ؛ واز تمام آن است كه واجب كردى براي من ستودهء جزاى خود . اى خداى من ! به حقّ عزّت تو وبزرگى تو كه به حقيقت دوست مىدارم همچنان دوستى كه قرار يافته است شيرينى أو در دل من وسينهء من ، وآنچه بسته شده است ضميرهاى موحّدانت بر آن كه تو دشمن دارى دوستانت را . بار خدايا ! مشابهت ندارد سؤال من مسألههاى سائلان را . براي آنكه سائل را چون منع كنند ، باز ايستد از سؤال ومنام كه استغنا نيست مرا از آنچه سؤال كردم تو را بر همه حالي . خداوندا ! خشم مگير بر من كه نيستم كه قوىّ باشم بر خشم گرفتن تو ؛ وغضب مكن بر من كه نيستم راستشدهتر براي غضب تو . خداوندا ! مىترسم از عذاب تو همچنان كه مىترسند از آن گناهكاران ؛ وانتظار